ZARATUSZTRIANIZM
Zaratusztrianizm to preislamska religia perska, dominująca na terenach współczesnego Iranu mie-d/y VI w., p.n .e. a VI w. naszej ery. Za jej założyciela uważa się proroka Żaratusztrę żyjącego we wschodniej Persji na przełomie VII i VI wieku p.n.e. Nauki Zaratusztry stopniowo rozprzestrzeniły s i g również w zachodniej Persji. Wzmianki o wyznawcach Zaratusztry spotykamy już w dziełach Arystotelesa (384-322 r. p.n.e.). W VI wieku naszej ery. kiedy do Persji dotarły nauki Mahometa, zaratusztrianizm był stopniowo wypierany przez islam. Choć muzułmanie głosili zasady tolerancji wobec wyznawców religii starszych, to jednak większość zaratusztrian wkrótce nawróciła się na islam. Do X wieku n.e. w Persji przetrwała garstka zaratusztrian. skupiona w dwóch enklawach w Jezd i Kerman. Do tego czasu większość zagorzałych wyznawców nauk Zaratusztry wyemigrowała do Indii (Gudżarat i Maha-rasztra). Największe skupisko p o t o m k ó w tych e m i g r a n t ó w. tzw. Parsowie znajduje się obecnie w Bombaju. Liczby wyznawców tej religii na całym świecie szacuje się dziś na około 100 tyś. Prawdziwym Parsem może być tylko ten, kto pochodzi z rodziny Parsów, dlatego stanowią oni zamknięta społeczność, małżeństwa zawierane są w obrębie grupy.